„CHUSTA”
    Na Ukrainie w kwietniu 1941 r. kilkuset młodych ludzi (gównie licealiści i studenci) wstąpiło w szeregi niemieckiej brygady w celu późniejszego utworzenia Ukraińskiej armii wyzwoleńczej. Maksyma Strawińskiego- głównego bohatera przyjmują  do jednostki ,, Nadchtigal”, co w tłumaczeniu z języka niemieckiego oznacza,, Słowiki”. Batalion ten złożony głównie z Ukraińców miał za zadanie prowadzenie walk z Sowietami na terenie Ukrainy.
    Maksym odbywa w Krakowie krótkie szkolenie , po czym jest skierowany do służby w Polsce. Już w październiku 1941r. „Nachtigal” i „Roland” zostają rozwiązane w skutek rozbieżnych zapatrywań Niemców i Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów na misję żołnierzy obu batalionów.
    Przełożeni Maksyma( są nimi wyłącznie oficerowie niemieccy), wiedząc o nadchodzącym zwolnieniu żołnierzy Ukraińskich ze służby, wykorzystują moment, by rękoma najemników dokonać aresztowań polskich partyzantów. Zadanie zostaje przydzielone Maksymowi- chorążemu „Nachtigal”. Dostaje on broń z rozkazem zabicia dwóch osób w kościele katolickim. Są nimi dowódca partyzantów Władysław i ksiądz Antoni Sulima. W tym samym czasie Sabina – siostrzenica proboszcza- spotyka się z Władysławem i księdzem w celu omówienia szczegółów jej przejścia przez granicę z przybraną córką Marią. W chwili, gdy Maksym  stojąc na środku kościoła sięga po pistolet do płaszcza, na posadzkę wypada jego talizman- chusta, podarowana przed wymarszem na wojnę przez matkę. Chustę podnosi Sabina. Zachodzi nagła zmiana w świadomości chorążego; ostrzeżenie matki przed dokonaniem zbrodni ze zdwojoną siłą rozbrzmiewa w umyśle Maksyma. Uroda Sabiny jest niezwykle olśniewająca, dziewczyna ma niewinne  niebieskie spojrzenie. Chłopak całkowicie traci głowę. Kiedy do kościoła wpadają esesmani, wspierający akcję Maksym mimo woli wykrzykuje, by Sabina, Władysław i ksiądz uciekali. Proboszcz zasłania Niemcom wejście do zakrystii  przez które uciekli Władysław i Sabina, po czym zostaje aresztowany wraz z Maksymem i przywieziony do miejscowego więzienia.
    Współtowarzysz z oddziału niemiecko-ukraińskiego Wacław ( z pochodzenia Słowak) namawia dowódcę partyzantów do uwolnienia osadzonych w więzieniu księdza proboszcza i Maksyma. Po wyswobodzeniu więźniów ksiądz zostaje kapelanem partyzantów. Słowak zaś dezerteruje  z oddziału i przeprowadza Maksyma , Sabinę  i Marię( małoletnią Żydówkę  z  warszawskiego Getta przygarniętą przez Sabinę)  górskimi szlakami na Słowację , do swojego domu. Przybysze otaczani są tam niezwykłą troską. W pięknej scenerii występuje kulminacyjny moment  tej historii- Sabina i Maksym wyznają sobie wzajemną miłość. Mimo wielu różnic zaręczają się .
     Ponieważ SS depcze po piętach uciekinierom, Maksym postanawia  jak najszybciej opuścić bezpieczny dom Słowaka, by nie narażać życia swojego przyjaciela, jego rodziny, Sabiny i Marii na niebezpieczeństwo. Żegnając się z Sabiną powierza jej Chustę- symbol miłości i wierności.